Stany niewolnicze


Stany niewolnicze w USA

W historii Stanów Zjednoczonych niewolnictwo odgrywało kluczową rolę, wpływając na politykę, społeczeństwo i gospodarkę. W momencie wybuchu wojny secesyjnej w 1861 roku istniało piętnaście stanów, w których niewolnictwo było legalne. Wśród nich znajdowały się Alabama, Arkansas, Delaware, Floryda, Georgia, Kentucky, Luizjana, Maryland, Mississippi, Missouri, Karolina Południowa, Karolina Północna, Tennessee, Teksas oraz Wirginia. Dodatkowo w Dystrykcie Kolumbii przed wybuchem wojny dozwolone było posiadanie niewolników, chociaż sam handel nimi był zakazany.

Początki niewolnictwa w Ameryce

Niewolnictwo w Ameryce ma swoje korzenie jeszcze w czasach kolonialnych. Przed rewolucją amerykańską wiele kolonii brytyjskich korzystało z pracy niewolników. Jednakże wojna o niepodległość przyniosła pewne zmiany w postrzeganiu tego zjawiska. Terytorium Północno-Zachodnie zostało uregulowane przez zarządzenie północno-zachodnie z 1787 roku, które zakazywało niewolnictwa. Massachusetts już w 1780 roku wprowadziło zakaz niewolnictwa w swojej konstytucji, co stanowiło impuls dla innych stanów północnych do podjęcia podobnych działań.

Podziały terytorialne i polityczne

Na początku XIX wieku sytuacja zaczęła się komplikować. Po wojnie roku 1812 pojawiły się napięcia związane z ekspansją terytorialną USA i przyjmowaniem nowych stanów do Unii. Konflikty polityczne nasilały się, zwłaszcza w kontekście równowagi pomiędzy stanami wolnymi a niewolniczymi. Każdy stan miał swoich dwóch senatorów w Senacie, co prowadziło do sytuacji, gdy równa liczba obu typów stanów utrzymywała parytet. Jednakże wzrost populacji stanów wolnych zaczął zagrażać dominacji politycznej Południa.

Kompromis Missouri

W 1820 roku doszło do tzw. kompromisu Missouri, który miał na celu rozwiązanie problemu przyjęcia Missouri do Unii jako stanu niewolniczego lub wolnego. Ustalono granicę: terytoria nabyte z zakupu Luizjany na północ od równoleżnika 36°30′ miały być wolne od niewolnictwa. W ramach tego kompromisu do Unii przyjęto również Maine jako stan wolny, aby zachować równowagę pomiędzy obu typami stanów.

Spory o Teksas i Nowe Terytoria

Przyjęcie Teksasu do Unii po wojnie meksykańsko-amerykańskiej wywołało kolejne kontrowersje dotyczące statusu nowych terytoriów. Choć część Teksasu nadawała się do uprawy bawełny i utrzymywania niewolnictwa, obszary Nowego Meksyku były dla właścicieli plantacji mniej atrakcyjne. W 1850 roku Kalifornia została przyjęta jako stan wolny bez dodatkowego stanu dla zrównoważenia wpływów politycznych. To jednak wzbudziło obawy na Południu przed rosnącą siłą abolicjonistów.

Ostatnie starcia

Z czasem trudności ze znalezieniem nowych terytoriów przeznaczonych na stany niewolnicze zaczęły hamować rozwój osadnictwa na zachodzie kraju. Politycy Południa obawiali się wzrostu liczby stanów wolnych i podejmowali różne działania mające na celu aneksję Kubę i Nikaraguę jako potencjalnych nowych stanów niewolniczych. W 1854 roku obalono kompromis Missouri, co zwiększyło napięcia związane z próbą uczynienia Terytorium Kansas stan


Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).