Pyrolycus jaco – nowy gatunek ryby z rodziny węgorzycowatych
Pyrolycus jaco to niezwykły gatunek morskiej ryby, który został niedawno opisany przez zespół naukowców. Jako przedstawiciel rodziny węgorzycowatych (Zoarcidae), ten kręgowiec staje się interesującym obiektem badań w kontekście ekosystemów hydrotermalnych. Gatunek ten został odkryty u wybrzeży Kostaryki, a jego nazwa honoruje miejsce pochodzenia – Jacó Scar.
Odkrycie i taksonomia
W 2018 roku, podczas badań nad zimnymi wysiękami przy Jacó Scar, naukowcy przechwycili cztery okazy Pyrolycus jaco na głębokości około 1795 metrów. Po dokładnej analizie morfologicznej i genetycznej, holotyp oraz paratypy zostały zarejestrowane pod odpowiednimi numerami katalogowymi. Opis gatunku ukazał się w 2023 roku w czasopiśmie „Zootaxa”, co oznacza, że jest to jeden z najnowszych odkryć w świecie ichtyologii.
Nazwa tego gatunku, Pyrolycus jaco, została nadana na cześć lokalizacji jego odkrycia. Gatunek ten należy do rodzaju Pyrolycus i jest jedynym przedstawicielem tego rodzaju we wschodnim Oceanie Spokojnym. Warto dodać, że Pyrolycus jaco jest również czwartym gatunkiem węgorzycy związanym z ekosystemem hydrotermalnym.
Morfologia i charakterystyka
Wszystkie znane okazy P. jaco mają podobne wymiary, przy czym długość holotypu przekracza 107 mm. Inne paratyty mają długość ponad 95 mm, co sugeruje, że dorosłe osobniki tego gatunku osiągają niewielkie rozmiary. Ich ciała są praktycznie przezroczyste z odcieniami jasnego różu oraz lawendowego koloru. Ciemnofioletowe boki głowy oraz czerwono-różowe wargi dodają im unikalnego wyglądu.
W opisie morfologicznym zwraca się uwagę na kilka cech charakterystycznych dla P. jaco. Jego głowa jest krótsza niż u innych przedstawicieli rodziny, a płetwy piersiowe są stosunkowo dobrze rozwinięte. Wyróżnia się również obecnością pięciu kości podoczodołowych z pięcioma porami oraz różną liczbą otworów potylicznych.
Porównanie z innymi gatunkami
Pyrolycus jaco różni się od swoich krewnych, takich jak P. moelleri i P. manusanus, zarówno pod względem liczby kręgów, jak i cech morfologicznych związanych z uzębieniem. Na przykład, P. jaco ma mniej kręgów oraz większą liczbę porów kości zaoczodołowej niż P. moelleri. Z kolei w porównaniu z P. manusanus wykazuje różnice w liczbie zębów oraz układzie otworów potylicznych.
Ekologia i zachowania żywieniowe
Ekologia Pyrolycus jaco pozostaje słabo poznana ze względu na ograniczoną liczbę dostępnych danych. Przyjmuje się jednak, że ryba ta odżywia się drobnymi bezkręgowiecami bentosowymi, które można znaleźć w ich naturalnym środowisku. Badania rentgenowskie wykazały obecność muszli Lepetodrilus sp., co sugeruje, że dieta P. jaco może obejmować także inne małe organizmy morskie.
Gatunek ten występuje blisko zimnych wysięków Jacó Scar, gdzie wspólnie z innymi organizmami morskimi tworzy unikalny ekosystem. Współistnienie z wieloszczetami osiadłymi oraz innymi organizmami bentonicznymi wskazuje na skomplikowane interakcje ekologiczne w tym rejonie.
Zag
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).