Leccinum holopus – Borowik białawy
Leccinum holopus, znany również jako borowik białawy, to interesujący gatunek grzyba z rodziny borowikowatych (Boletaceae). Jego charakterystyczne cechy oraz preferencje siedliskowe czynią go szczególnym obiektem zainteresowania zarówno mykologów, jak i grzybiarzy. W artykule przyjrzymy się jego morfologii, występowaniu oraz znaczeniu kulinarnemu.
Systematyka i nazewnictwo
Leccinum holopus został po raz pierwszy opisany w 1844 roku przez niemieckiego mykologa Friedricha Wilhelma Rostkoviosa, który nadał mu nazwę Boletus holopus. Obecnie uznawana przez Index Fungorum nazwa to Leccinum holopus, którą zaproponował Roy Watling w 1960 roku, przenosząc ten gatunek do rodzaju Leccinum. Klasyfikacja tego grzyba obejmuje szereg kategorii, w tym Basidiomycota oraz Fungi. W literaturze mykologicznej można również spotkać synonimy tego gatunku, takie jak Leccinum niveum (Fr.) Rauschert, który według niektórych źródeł może być traktowany jako jego synonim.
Morfologia Leccinum holopus
Kapelusz
Kapelusz Leccinum holopus ma średnicę od 5 do 15 cm i charakteryzuje się białą lub białawą barwą. Powierzchnia kapelusza jest gładka i błyszcząca, co czyni go łatwo rozpoznawalnym wśród innych gatunków. W miarę wzrostu grzyba kapelusz może lekko spłaszczać się, a na jego powierzchni mogą pojawiać się drobne zmarszczki.
Rurki i trzon
Rurki znajdujące się pod kapeluszem są białawe, a po uciśnięciu mogą brązowieć, co jest charakterystyczną cechą tego gatunku. Trzon borowika białawym ma podobny kolor jak kapelusz, jednak zdobią go białe lub szare łuseczki, które nadają mu atrakcyjny wygląd. Jest on stosunkowo mocny i może osiągać wysokość do 15 cm.
Miąższ
Miąższ Leccinum holopus jest biały, a w niektórych przypadkach może wykazywać różowienie. U podstawy trzonu czasami pojawiają się niebieskie zabarwienia, co jest rzadkością wśród innych koźlarzy. Ta cecha może być pomocna w identyfikacji tego grzyba.
Podobne gatunki
Leccinum holopus może być mylony z innymi gatunkami grzybów, zwłaszcza z koźlarzem ałtajskim (Leccinum rotundifoliae). Choć oba gatunki prezentują podobną barwę, koźlarz ałtajski preferuje suche tereny i nie przebarwia się na niebiesko u podstawy trzonu. Dodatkowo istnieją albinotyczne formy innych koźlarzy rosnących pod brzozą, które również mogą przypominać borowika białego.
Występowanie i siedlisko
Leccinum holopus jest gatunkiem szeroko rozpowszechnionym zarówno w Ameryce Północnej, jak i Europie. Pomimo że Władysław Wojewoda nie wymienia żadnych konkretnych stanowisk dla tego grzyba w Polsce, jest on regularnie znajdowany przez grzybiarzy w różnych lokalizacjach. Rośnie głównie od lipca do października i preferuje siedliska związane z brzozami, zwłaszcza na terenach podmokłych oraz torfowiskach.
Znaczenie kulinarne
Leccinum holopus jest zaliczany do grupy grzybów jadalnych, co czyni go popularnym
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).